3 augustus tot 21 augustus 1914

Op 3 augustus

Verklaarde Duitsland de oorlog. De oorlog ging zijn gang. Wij lazen weinig waarheid in de kranten: ze waren trouwens gecensureerd.

Alle dagen kwamen er zich hier vrijwilligers aanbieden. Ze werden zonder onderzoek aangenomen, gekleed en onderricht in Gent, Dendermonde en Antwerpen. Leon Lentacker biedt zich de eerste dagen van de oorlog als vrijwilliger aan en wordt bij het 3de linieregiment ingedeeld. (Kapot is kapot was zijn leus).

Ondertussen doen wij dienst als burgerwacht.

Wij doen volgende dienst.

Dag

Datum

Uur start

Uur einde

Totaal uren

Dinsdag

4 aug

8.45-nam

6,30-morg

9.45uur

woensdag

5 aug

4.30-nam

6.00-nam

1.30uur

donderdag

6 aug

1.00-nam

12.0-nam

11.00uur

zaterdag

8 aug

1.00-nam

6.00-morg

17.00uur

maandag

10 aug

6.0-morg

6.00-nam

12.00uur

dinsdag

11 aug

5.30-nam

6.00-nam

0.30uur

donderdag

13 aug

5.3-morg

6.00-nam

12.30uur

zaterdag

15 aug

5.30-nam

6.00-morg

12.30uur

dinsdag

18 aug

5.3-morg

6.00-nam

12.30uur

donderdag

20 aug

5.30-nam

6.00-morg

12.30uur

       

102,45 uur

Aflevering 2

Wij houden overal de wacht  en houden iedereen staande voor paspoort controle als ze gebruik maken van trein, kar, auto of fiets. Op de stations moeten wij vooral de waterbakken voor de stoomtreinen en de wissel installaties bewaken.

Op 6 augustus

plunderde het gepeupel de magazijnen Tiest uit in de Statiestraat. Toen had noch de politie noch de burgerwacht noch de gendarmen iets te zeggen aan het volk. Het gepeupel was baas en plunderde maar voort en verwoestte deze mooie magazijnen totaal.

Rond 20 augustus

was het Belgisch leger verslagen en zette het koers naar Antwerpen. Toen kwamen hier in Sint-Niklaas 8000 burgerwachten uit Brussel en een 30.000 vrijwilligers aan. Op alle plaatsen en beschikbare pleinen legden de vrijwilligers zich toe op het oefenen van vaardigheden. Alle scholen en zalen lagen vol soldaten en waren veranderd in kazernes.

Rond 21 augustus

inspecteerde de generaal de Brusselse burgerwachten. Ze waren met 8.000 op de markt verzameld, wat een mooi schouwspel bood. Diezelfde dag wordt de burgerwacht van Sint-Niklaas ontbonden zodat we die dag nog 1 uur dienst doen en samen tot hiertoe 102,45 uur dienst gedaan hebben.

Sint-Niklaas leek wel klein London: wat een volk in de straten! De handelaars deden gouden zaken.

Advertenties

1 augustus 1914(ong)

De algemene mobilisatie wordt uitgeroepen. Duizenden soldaten vertrekken of komen hier in het station toe. Hartroerende taferelen spelen zich aan het station af.

De dépôt van het 3de en 4de linieregiment is hier in de Slachthuisstraat gelegen.

Op het stationsplein en binnen in het station staan piketten soldaten met een plankje 3de en 4de linie. Toen de vreemde soldaten dit opschrift lazen, gingen ze zich bij dit piket plaatsen en wanneer er zich een aantal bevonden, geleidde een van de soldaten hen naar de kazerne.

De mobilisatie liep vlot van stapel en iedere Belg heeft gezien dat ons leger gereed was en op de hoogte van zijn taak.

Edward Keppens vertrekt ook rond 8 uur ‘s morgens. De jongen had gehuild.

’t Was waarlijk pakkend toen de avond daarvoor op 31 juli rond 11 uur ’s nachts er plotseling in de straten werd gebeld door politieagenten. Ze riepen dat de algemene mobilisatie uitgeroepen was en dat de jongens van de klas vanaf 1900 ’s anderendaags om 8 uur mochten vertrekken. In Antwerpen begonnen toen op hetzelfde ogenblik al de kerkklokken te luiden: dat moet pakkend geweest zijn.

Iedereen viel van in het begin van de oorlog zonder werk en reeds vanaf de eerste dagen van augustus kon men lange rijen op de markt zien staan voor de poorten van het stadhuis. De enen voor ondersteuning van het werklozenfonds, anderen om een Belgisch paspoort te verkrijgen. De soepbedeling voor de arme mensen werd van bij de eerste dagen hier georganiseerd.

 

Augustus 1914

Augustus 1914

Voor de datum hierboven vermeld was iedereen gelukkig: iedereen verdiende goed zijn brood en kreeg een behoorlijk uurloon.

Toch waren er te veel mensen. Dit was merkbaar wanneer men een job zocht. Duizenden kandidaten verdrongen mekaar om aan een job te geraken en dan kregen de vrienden nog voorrang.

Een dergelijke situatie, een overbevolkt Europa, kon niet blijven bestaan. Om een eind aan die toestand te maken, waren de mensen bereid om mekaar in een oorlog te doden.

Die oorlog, de bloedigste van alle oorlogen kwam er stilletjes maar zeker aan.

Een klein voorval zette hem in gang: de moord op de kroonprins van Oostenrijk.

Dit was niet de oorzaak: de echte oorzaak moet men in de hoogmoed van het Duitse volk zoeken en in het bijzonder in die van de Duitse keizer.

Niemand had echter gedacht dat België aan de oorlog zou deelnemen. Het was van een ware verrassing toen Duitsland ons het noodlottig ultimatum stuurde en ons nadien de oorlog verklaarde. Want voor de oorlog waren de Duitsers de vrienden van de Belgen. Het volstond om over de Rijn te wonen om hoog in aanzien te staan ; alle vetbetaalde posten waren voor hen en menige Duitser is hier rijk gemaakt.

Op dit moment is dat gevoel van aanzien in haat veranderd.